Header De affaire NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUMAflevering 28

In plaats van over onze kinderen te praten, doen we niets anders dan elkaar verleiden en ophitsen

Nina is boos op zichzelf omdat ze geen raad weet met de bekentenissen van haar zoon.

Vorige week: Nina denkt terug aan de middag vol passie en verlangen met Daniël.

Week 28, donderdagavond.

Behoedzaam klop ik op zijn deur. “Ruben?” Ik wacht een paar tellen en klop nog eens, wat harder nu. “Ja-ha, wat moet je?” klinkt het weinig uitnodigend vanachter de deur. Ik recht mijn rug en druk de deurklink omlaag. Mijn zoon ligt languit op bed, zijn mobiel in zijn handen. Zijn kamer ziet eruit alsof er zojuist is ingebroken. Ik ben opgehouden daarover te preken. Thijs heeft gelijk, Ruben moet het zelf maar weten, zolang hij zijn vieze vaat naar beneden brengt en om de week zijn bed verschoont.

“Kan ik even met je praten?” Ruben blijft naar zijn telefoon turen. Ik stap over een stapel kleren heen en ga op het voeteneind van zijn bed zitten. “Natuurlijk mag je morgen weer bij Sam logeren. Maar ik wil het er wel even over hebben.”

Condooms

“Mag, mag, hoezo mag dat, waarom zou het opeens níet mogen?” Rubens ogen zijn gloeiende kooltjes. “En je gaat toch niet over condooms zeiken hè?” Ik deins terug van de uitval van mijn meestal zo rustige zoon. Hij lijkt er zelf ook van te schrikken. Hij slikt, draait zijn hoofd van me af.

“Je hoeft je geen zorgen te maken.” Zijn stem klinkt fragiel en opnieuw verrast hij me, nu met plotselinge openheid. Terwijl hij van me weg blijft kijken en met zijn vingers aan zijn dekbed plukt, zegt hij: “Sam wil helemaal niks, zelfs niet zoenen.”

Mijn hart breekt als ik zijn smalle snoetje zie, de laatste verdwaalde sproetjes op zijn neus. Ik weet nog precies hoe ik ze kuste toen hij een baby was, een voor een, telkens opnieuw. “Is die niet verliefd op jou?” Ik kies mijn woorden zorgvuldig. “Jawel.” Ruben schokt met zijn schouders. “Maar Sam haat diens eigen lichaam.” Ik slik, het duizelt me. Hoe zou dit nu weer zitten? Komt dat omdat Sam non-binair is? Of heeft dat er niets mee te maken? Ik open mijn mond om iets te zeggen, maar zie dat mijn zoon verstijft. Daarom leg ik even mijn hand op de zijne.

Ruben trekt zijn hand niet weg en even zitten we zo, ademend in hetzelfde tempo. Dan komt hij overeind. “Ik ga slapen, ik ben kapot.”

Verleiden en ophitsen

“Als je wilt praten, kan dat altijd hè?” Ruben antwoordt niet meer en verslagen stap ik zijn kamer uit. Boos op mezelf, omdat ik niets verstandigs wist te zeggen. Boos ook omdat ik, al ben ik voortdurend met Daniël aan het appen, er nog altijd niet aan toegekomen ben om hem te vragen naar zijn dochter, die twijfelt of ze wel een meisje is, en naar wat hij allemaal weet over gender-issues. Terwijl dat nota bene de reden was dat ik mezelf carte blanche gaf om meer contact met hem te hebben. Maar in plaats van over onze kinderen te praten, doen we niets anders dan elkaar verleiden en ophitsen. En ben ík het die heb liggen zoenen als een puber. Ik schaam me kapot. Wat ben ik voor een moeder? Met gebogen hoofd loop ik de trap af.

Thijs zit op de bank met zijn tablet. Als hij mijn voetstappen hoort, kijkt hij op. “Zeg, toen je boven was, zag ik je telefoon een paar keer oplichten. Je zit tegenwoordig continu op dat ding, het is een wonder dat-ie hier lag. Met wie ben jij toch steeds aan het appen?”

Volgende week: voelt Nina zich een vreemde op de barbecue die ze zelf georganiseerd heeft. En waarom laat Daniël niets meer horen?

Over Nina

Nina (51), redactiemedewerker, woont samen met Thijs (53), stiefdochter Evi (24), zonen Ruben (16) en Kaj (13) en hun cyperse kater Harrie (2). Ze is nog altijd dol op Thijs. Toch wordt ze verliefd op iemand anders. En dat zet haar leven op scherp.

NinaRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden