Header Rinke NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Hoe gek dit ook klinkt… ik wil je bedanken,’ zegt Marije

Marije zit er al als Rinke aankomt bij Het Tuinhuis. Het gesprek verloopt heel anders dan Rinke van tevoren had bedacht.

Vorige week: Rinke wordt verzorgd door de ‘oppasoma’s’ van Jeppe, en dan komt ook Mara nog gezellig thuis. Kan Rinke meteen overleggen over het vreemde verzoek...

Marije zit al op het terras als Rinke aan komt fietsen. Gelukkig appte Mara dat ze tien minuten later zou zijn. Anders was het wel heel opvallend geweest. Marije doet haar zonnebril af en steekt haar hand uit naar Rinke. “Daar ben je dan…”

Ze bestellen een ice tea. Marije vraagt beleefd hoe het met Rinke gaat. Ze vertelt over haar stage bij de Groene Meerbode. Marije luistert, maar aan haar blik ziet Rinke dat ze in haar hoofd heel andere vragen heeft die ze niet durft te stellen. Daar is-ie…. die rare stilte. Ongemakkelijk schuift Rinke in haar stoel. Marije neemt een slok. Ze kijken elkaar aan. Lijken elkaar af te tasten. Wie begint het echte gesprek?

Geen oordeel

“Rinke…ik vind het dapper van je dat je hier naartoe bent gekomen. Dat moet moeilijk zijn geweest.” Marije kijkt haar recht in de ogen aan. “Maar je hoeft niet bang te zijn. Van mij krijg je geen reprimande. Ik heb noch een oordeel noch een gevoel meer over wat er tussen jou en hem is gebeurd. Het is wat het is. De reden dat ik je wilde ontmoeten is dat ik mijn kinderen, en jouw kind, de kans wil geven om van elkaars bestaan af te weten. Voor er vragen komen. Ik wil niets verzwijgen of geheimen voor ze hebben. Die zijn er genoeg geweest. Hoe kijk jij hier tegenaan?”

Net op dat moment ziet Rinke dat Mara een paar tafels verderop gaat zitten. Ze heeft haar grote zonnebril op, maar ze voelt haar ogen op zich gericht.

Gevangen

“Om eerlijk te zijn wil ik op geen enkele manier verbonden zijn met Kasper. Hij heeft me meerdere keren bedreigd en er loopt een contactverbod.” Rinke durft Marije niet aan te kijken. Dan voelt ze een hand op haar hand. “Ik weet wat je hebt moeten meemaken. En geloof me, ik ben blij hoe dit verhaal is gelopen. Ons huwelijk was al lange tijd kapot, ik zat gevangen. Jij was de reden dat ik er eindelijk een definitieve punt achter kon zetten. En hoe gek dit ook klinkt… ik wil je bedanken. Denk maar eens verder over mijn voorstel. We hoeven de deur niet bij elkaar plat te lopen. Maar ik zou het fijn vinden als mijn kinderen hun halfbroertje kennen.”

Familiebanden

Rinke heeft er nooit zo expliciet over nagedacht. Jeppe heeft natuurlijk ook het recht om te weten waar hij vandaan komt. Als ze nu ‘nee’ zegt, dan gooit zij die deur voor hem dicht. Dat is niet aan haar om te doen. Ze voelt zich al schuldig genoeg naar het mannetje dat zijn vader geen rol heeft in zijn leven. En als het aan haar ligt, ook nooit zal krijgen. Marije kijkt haar vragend aan.

“Jeppe is nog te jong om zich iets te realiseren over ingewikkelde familiebanden. Maar ik denk wel dat je gelijk hebt Marije. Ik ga akkoord onder één voorwaarde. Dat Kasper er nooit achterkomt waar Jeppe en ik wonen.”

Volgende week: Mara was blij dat ze niet in actie hoefde te komen op het terras. En dan heeft ze een geweldig idee voor een beetje ontspanning voor hen beiden.

Annemarie van LooijRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden