Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Het halflege flesje smoothie met yoghurt stond er zeker al een week of twee, in de zon. Met de dop erop

Josephine was al gewend geraakt aan de door kids veroorzaakte schade in huis, maar wat er nu gebeurde...

Druk bezig in de keuken doe ik de kraan open en meteen slaak ik een harde gil. Ik hoor de tweeling achter me lachen. Ze hebben plakband op de kraan geplakt en het water spuit er aan de voor- en achterkant hard uit. Mijn blouse is doorweekt en ook het raam met gordijn achter de kraan ziet er niet zo gezellig meer uit. Ik zucht ervan maar moet er ook wel om lachen. Volgende keer maar weer checken. Dit is namelijk niet de eerste keer en ik vermoed dat dit plan ze door mijn puberdochter is ingefluisterd.

Ontelbaar veel vlekken

Sinds ik kinderen heb, moet mijn huis het nogal ontgelden. Zo zit er merkstift op de muur achter de stoel, lijm op de tafel en op de bank tel ik de vlekken al niet eens meer. Mijn strategie is pas weer nieuwe meubels kopen als het grootste gevaar is geweken. Nu dacht ik dat mijn oudste dochter, inmiddels alweer 14 (bijna 15, heel belangrijk) er inmiddels wel overheen zou zijn, maar niets is minder waar. Ik denk dat zij nog wel de meeste vlekken maakt in huis. Puur door niet op te letten en met haar telefoon bezig te zijn giet ze gewoon het drinken náást haar glas.

Op haar kleding vind ik de meeste vlekken, bij voorkeur tomatensaus, aardbeienjam en chocola en sinds kort lakt ze haar nagels in de hippe kleur wit. Ik vind het eruit zien alsof ze tipp-ex op haar handen heeft, maar ze kijkt me heel verbaasd aan als ik dat zeg. Maar goed, zij lakt haar nagels en houdt zich niet aan mijn verzoek daar even iets onder te leggen. Nu heb ik dus nagellak op de tafel en wit uitgebeten vlekken op de plekken waar ze watjes met aceton heeft laten liggen. Zucht…

Ontploffing

Maar wat de laatste veroorzaakte, spande toch echt de kroon. Ik zat beneden samen met mijn meneer de krant te lezen toen we beiden een enorme knal hoorden - naar wij dachten - in de tuin of boven op het balkon. Ik dacht dat er iets van het dak was gevallen of dat er een vogel tegen het raam aan was gevlogen, maar we konden niets zien. Recht daarboven zit de kamer van mijn dochter, dus hup ernaartoe. Wat ik daar aantrof... mijn mond viel open van verbazing. Allemaal grote witte flatsen op de ramen, gordijnen, de vloer, de net gesausde terracottamuur, OVERAL!!!!!

Huh? Waar kwam dat vandaan?!

Na wat onderzoek bleek dat ze een halfleeg flesje smoothie met yoghurt naast haar bed had laten staan, met de dop er stevig op. Het flesje stond er zeker al een week of twee, in de zon. De inhoud was flink gaan gisten en toen de druk te groot werd, resulteerde dat in een enorme ontploffing. Wat een ellende, wat een ravage! Om over de enorm zure geur nog maar niet te spreken.

Sindsdien hebben we dus de volgende regel in huis: geen eten en drinken meer mee naar boven!

Jospehine van LaarRedactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden