header de affaire juiste kleur Beeld redactie
Beeld redactie

PREMIUMAflevering 17

‘En je vrouw, wilde zij niet meedoen? Of is zij niet zo sportief?’

Nina doet mee aan een loopje en komt iets aan de weet over de vrouw van Daniël.

Vorige week: Nina bereidt zich voor op de loop van zaterdag. Ruben brengt zijn klasgenoot Sam mee naar huis. Sam blijkt non-binair.

Week 17, zaterdagnamiddag

Stipt om negen uur rijdt Daniël onze straat in. Hij draait het raampje van zijn groene bus omlaag. “Stap in dame,” zegt hij met een grijns, terwijl ik er toch allesbehalve damesachtig uitzie vandaag. Ik trek de achterste deur open en schuif naast Wilma, die ik ken van de hardloopclub. Ik begroet haar en de rest en het busje trekt op richting de polder, waar de loop is waar we naartoe gaan. Terwijl ik de anderen hoor kletsen, tuur ik naar Daniëls achterhoofd. Bruine plukken haar, net wat te lang; ze oefenen een magische aantrekkingskracht op me uit. Dan dwing ik mezelf om naar buiten te kijken.

Tot over zijn oren

Mijn gedachten glijden terug naar gisteravond, toen Ruben zijn klasgenoot Sam meebracht. Net wat voor mijn zwijgzame oudste zoon, om voor zich te houden dat Sam non-binair is. Het gemak waarmee Sam daarover praatte en liet weten het fijn te vinden als we het voornaamwoord ‘die’ gebruiken, vond ik bijzonder. Sam is leuk en spontaan, toch vraag ik me af waarom Ruben nou net op ‘die’ valt. Want dat hij tot over zijn oren verliefd is, is overduidelijk. Zegt dit iets over Ruben, heb ik misschien iets gemist? Of zie ik problemen die er helemaal niet zijn?
Toen we naar bed gingen, probeerde ik er met Thijs over te praten. “Ach joh, laat ze, wij zijn hier gewoon te oud voor,” zei hij, terwijl hij zijn leesbril opzette en zich van me afdraaide.

Wat is-ie toch leuk

Daniël parkeert zijn bus op een groot grasveld. Het is druk, zie ik, allemaal mensen in sportkleding. Ik word er zenuwachtig van. Wat doet zo’n beginner als ik tussen al deze doorgewinterde handlopers? Maar als we naar de inschrijving lopen, voel ik me snel opgaan in de massa. Onwillekeurig wordt mijn blik telkens naar Daniël getrokken. Hij voelt zich duidelijk als een vis in het water. Wat is het toch een leuke man. De energie die van hem uitgaat is zo aanstekelijk.

Benen van kauwgom

Vlak voor we starten komt hij bij me staan. “Ben je er klaar voor?” vraagt hij, terwijl hij heen en weer springt om zijn spieren op te warmen. Zijn twinkelogen zorgen ervoor dat mijn benen van kauwgom worden. “Je weet het hè, niet te snel lopen in het begin: zorg dat je je energie verspreidt.”
Na nog wat persoonlijke adviezen onderbreekt hij ons gesprek om naar twee meiden verderop te zwaaien. Ik herken zijn dochter, die ik op Facebook spotte tijdens mijn stiekeme zoektocht om meer over Daniël te weten te komen. Ze heeft haar haar op een hoge staart.

“Dat is mijn dochter Roos,” zegt Daniël. “Ook mijn zoon moet hier ergens staan.”

Dan kan ik het niet laten. “En je vrouw, wilde zij niet meedoen? Of is zij niet zo sportief?” Daniël draait zich naar me toe. “Ze is zeker sportief, vroeger deden we vaak van dit soort loopjes samen. Maar nee, ze is hier niet, ze zit al een paar maanden in Frankrijk.”

Dan klinkt het fluitsignaal en na een vlugge ‘zet ’m op!’ rent hij weg.

Volgende week heeft Nina het zo naar haar zin dat ze helemaal vergeet om op de tijd te letten.

Over Nina

Nina (51), redactiemedewerker, woont samen met Thijs (53), stiefdochter Evi (24), zonen Ruben (16) en Kaj (13) en hun cyperse kater Harrie (2). Ze is nog altijd dol op Thijs. Toch wordt ze verliefd op iemand anders. En dat zet haar leven op scherp.

Ninaredactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden