Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Een helm had-ie al gekocht, want met de oude van mij (denk: model Annie de Rooij) wilde hij écht niet gezien worden

Als je zestien bent, mag je scooter rijden. Dus wil de zoon van Mascha onmiddellijk na zijn verjaardag een dagcursus volgen en zo snel mogelijk het rijbewijs ophalen.

Onze zoon is zestien geworden, een leeftijd waar hij al heel lang naar uitkijkt: dan mag hij zijn scooterrijbewijs halen. Niet dat het ontbreken van dit officiële document hem er tot nu toe van heeft weerhouden op zo’n ding te rijden, maar goed. Daar hebben we uiteraard wel een gesprekje aan gewijd.

De afgelopen maanden heeft hij dus keihard gewerkt voor die scooter. Aanvankelijk struinde hij Marktplaats af naar Vespa’s, maar toen het verzekeren van zo’n Italiaanse schone een kleine zeventig euro per maand bleek te kosten, week hij al snel uit naar een goedkoper merk. Dus staat hier binnenkort een matzwarte lawaaimaker van Aziatische makelij voor de deur. De helm had-ie al eerder gekocht, want met de oude van mij (denk: model Annie de Rooij) wilde hij écht niet gezien worden. Maar ja, het was die opzetten, óf fietsen. En aangezien hij liever lui is dan moe, koos hij voor de optie eierdopje. Om daarna zo snel mogelijk een flitsend model te bestellen.

Afrijden in Haarlem?

Afgelopen weekend was het dan zover. Zijn theorie had hij al gehaald en nu zou hij een dagcursus doen: lessen volgen én afrijden op dezelfde dag. Of we hem dus zaterdag even naar Haarlem konden brengen. Maar het CBR zit in Amsterdam, zeiden wij. Nee, meneer had gekozen voor Haarlem omdat afrijden daar véél makkelijker zou zijn. Mijn opmerking ‘maar uiteindelijk ga je toch in Amsterdam rijden?’ was tegen dovemansoren.

Dus zat manlief op zaterdagochtend om 7.15 uur naast onze lichtgespannen zestienjarige in de auto, die de vorige avond álles had klaargelegd wat-ie nodig had, zei hij. Om 7.30 ging mijn telefoon: “Mam, mam, ik ben mijn helm vergeten. Kun je die even komen brengen?”

“Euh, even denken, nee. Regel het maar.”

Geen idee hoe hij had bedacht dat ik die helm ‘even’ kon brengen naar Haarlem, we hebben namelijk één auto, en niet twee en daarbij lag ik nog heel erg lekker in mijn bed. Maar goed, hij regelde het en vier uur later kwam zijn ‘ik ben geslaagd’-appje.

Stoned op de pasfoto

Nog diezelfde dag vroeg hij of ik na het weekend mee wilde naar het gemeentehuis om zijn rijbewijs aan te vragen. Natuurlijk wilde ik dat. En nee, hij had nog geen pasfoto’s laten maken, maar hij had wel een anekdote:

“Vrienden van me zijn stoned op de foto gegaan, weet je waarom?”

Wilde ik dit weten?

“Als ze staande worden gehouden als ze stoned zijn, en de politie kijkt naar hun foto, dan denken ze dus dat zij er altijd al zo uitzien. En mogen ze doorrijden.”

Nou vond ik het hele scooterplan van hem al wat spannend, deze opmerking maakte het niet beter. En wederom hadden we een gesprekje: dit keer over scooters in combinatie met drank en drugs.

Pasfotoballotage

Vanochtend was de afspraak op het gemeentehuis.

“Schiet op, opstaan, we moeten daar over een kwartier zijn.”

“Ja ja, ik weet het.”

“Heb je je ID? Je pasfoto?”

“Heb ik die vandaag al nodig dan?”

“Jaaaa, natuurlijk! Nou, neem die oude maar mee en anders maak je daar maar een paar nieuwe.”

En zo geschiedde, want toen de dame achter de balie naar zijn foto keek (schattig glad gezichtje, netjes gekamd haar, nog geen pukkel te bekennen) en toen weer naar hem (net-uit-bedlook, poging tot snor en sik en overduidelijk stijf van de pubermormonen), zei ze lachend: “De foto mag maximaal zes maanden oud zijn. Daar is een fotohokje.”

Met een velletje verse foto’s liep onze zoon wederom naar de balie, maar ook deze poging kwam niet door de ballotage. Te veel haar in en voor zijn ogen. De tweede poging werd uiteindelijk goedgekeurd. Het rijbewijs is aangevraagd, met daarop een foto waar hij niet stoned op staat - dat weet ik zeker - maar om nou te zeggen dat-ie er lekker fris uitziet…

Laten we het erop houden dat een kam, wat gel en een scheerbeurt geen overbodige luxe waren geweest vanochtend.

Misschien moet ons volgende gesprekje gaan over timemanagement.

Mascha StekelenburgRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden