header de affaire juiste kleur Beeld redactie
Beeld redactie

PREMIUMAflevering 18

‘De nabijheid van Daniël zorgt voor een verslavende roes waar ik meer en meer van wil’

Tijdens het loopje wordt Nina’s volledig in beslag genomen door maar één gedachte: waarom zit Daniëls vrouw al zo lang zonder hem in Frankrijk?

Vorige week: Nina doet voor het eerst mee met een loop. Vlak voor de start vertelt Daniël dat zijn vrouw al maanden in Frankrijk zit.

Week 17, zaterdag

Met een hoofd dat elk ogenblik kan ontploffen, volg ik de magere kuiten van de hardloper voor me. Mijn hart roffelt als een machinegeweer en ik heb geen gevoel meer in mijn benen. Al snel na de start verloor ik Daniël en de anderen uit het oog en na een halfuur zag ik zelfs het knalroze shirt van Wilma niet meer. Toch viel het toen nog mee, het lopen ging zelfs lekker. De toeschouwers langs het parcours, het gejoel en geklap en alle vrolijke kindersnoetjes... Ik kreeg er vleugels van.

Ondertussen maalde het maar in mijn hoofd: Daniëls vrouw die al maanden in Frankrijk zit. Waarom, wat zou ze daar doen? Zou Daniël vaak naar haar toe gaan? Dat kan bijna niet, gezien zijn werk. Hij kan dan wel hard rennen, maar vliegen zit er toch echt niet in. Hoe zit het dan tussen hen? Vragen die me als windkracht tien voortstuwen. Al gaat het me natuurlijk allemaal geen bal aan.

Als een fata morgana

Nu voelt mijn lichaam als lood. ‘Ik kan niet meer, ik kan niet meer’, de woorden dreunen mee op het ritme van mijn voeten. En dan, in de verte, duikt de finish op, als een fata morgana in een woestijn en ik weet er zelfs nog een eindsprint uit te persen.

Groepsgenoot Gert-Jan spreidt zijn armen als hij me opvangt. “Hier, water! Wat een goede tijd heb je neergezet, Nina. Je moet Wilma voorbij zijn gerend, want ik heb haar nog niet gezien.”

Terwijl ik op een bankje een derde spa rood aan mijn lippen zet, borrelt het niet alleen in mijn mond, maar ook in mijn hoofd. En als ik met Gert-Jan en Wilma klaarsta om ons clubje dat de langere route doet op te vangen, hoor ik mezelf zeggen: “Natuurlijk doe ik dit najaar mee met de Dam-tot-Dam-loop!”

Dan zie ik Daniël aankomen, hij oogt nog steeds fris na die hele afstand, hoe is het mogelijk. Misschien heb ik me toch vergist wat betreft dat vliegen? O, wat zou ik graag mijn armen voor hem spreiden…

Verslavende roes

Later staan we op het feest op het grote plein, nu met een biertje in onze hand. De sfeer is uitgelaten en de muziek is zó aanstekelijk, dat ik ondanks mijn stramme benen onmogelijk stil kan blijven staan. Twee groepsleden nemen afscheid. Daniël checkt bij ons of het oké is om nog te blijven en ik knik uitbundig ja, ik wil ook nog lang niet weg. Zeker niet als ik zie dat Spinvis het podium op komt. Ik slaak spontaan een kreet.

“Hé, ben jij ook fan van Spinvis?” Daniël lacht en grijpt mijn hand. “Kom mee, dan gaan we naar voren.”

Met zijn vingers stevig om de mijne geklemd trekt hij me de menigte door. Tien meter voor het podium houden we halt en zingen samen mee met Wespen bij de appeltaart. We dansen en lachen en de combinatie van alcohol, muziek, de euforie over het uitgelopen parcours én de nabijheid van Daniel zorgt voor een verslavende roes waar ik meer en meer van wil.

Als ik mijn blaas niet langer kan negeren, mime ik naar Daniël dat ik naar de wc ga. Na een lange rij bij de mobiele toiletten ben ik net aan de beurt als ik mijn telefoon in mijn rugzak hoor overgaan. Ik ben te laat om op te nemen. Ik zie dat Thijs me drie keer heeft gebeld. Ook heeft hij me vijf berichten gestuurd. Zijn laatste app is van tien minuten geleden. ‘Waar blijf je toch?’ schrijf hij. ‘We zouden toch naar mijn ouders gaan?’

Volgende week: Als Nina ’s avonds laat de ruzie met Thijs probeert uit te praten, houdt hij zich slapende.

Over Nina

Nina (51), redactiemedewerker, woont samen met Thijs (53), stiefdochter Evi (24), zonen Ruben (16) en Kaj (13) en hun cyperse kater Harrie (2). Ze is nog altijd dol op Thijs. Toch wordt ze verliefd op iemand anders. En dat zet haar leven op scherp.

Ninaredactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden