Header Geen 18 meer NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Als vriendinnetjes vroegen wat onze zomervakantiebestemming was, zeiden mijn ouders: ‘Stoep Hausen, daar schijnt ook de zon’

Corine bracht haar zomervakanties vroeger dicht bij huis door. Een groot contrast met de vakantie van haar dochter dit jaar.

De zomervakantie zit erop. Wij zijn gezegend met een mooi vakantiehuis aan een van de Friese meren en met de tropische temperaturen van afgelopen weken was dat volop genieten. Geen idee waarom - zal de leeftijd zijn... - maar deze vakantie dacht ik veel aan de zomervakanties van mijn jonge jaren. Mijn ouders werkten de hele zomer door in hun vrachtwagengaragebedrijf, de zomervakantie was voor hen een heel drukke periode.

Hier schijnt de zon ook

Dus moest ik mezelf maar zien te vermaken, zes lange weken. En als vriendinnetjes vroegen wat onze vakantiebestemming voor die zomer was, zeiden mijn ouders: ‘Stoep Hausen, daar schijnt ook de zon.’ Ik logeerde minstens drie weken bij mijn nichtje in een nabijgelegen dorp op de Utrechtse Heuvelrug en zij logeerde weer drie weken bij mij. We vermaakten ons met een abonnement bij het plaatselijke zwembad of rolschaatsend rond de smeerput van mijn vaders garagebedrijf.

In die tijd - eind jaren 70, begin jaren 80 - werden de Nederlandse wateren overspoeld met windsurfers en ik weet nog goed hoe ik voor mijn eindexamen een Wayler-surfplank kreeg. En met die plank, vastgebonden op het karretje achter mijn fiets, reed ik een paar kilometer naar de ‘dode arm’ van de Rijn of naar een grindgat in de buurt. Het was de tijd van de hit Surfing Surfing Windsurfing van de Haarlemse popgroep The Surfers met onder anderen Esther van de Dolly Dots als danseres. Heerlijke zomers waren het, met vrienden en vriendinnen op het water.

Jongens uit Brabant

Of die ene zomer dat ik niet ging surfen, maar een fietstocht maakte met mijn schoolvriendin: we reden vanuit de Betuwe naar een dorpje in Flevoland niet ver van het Veluwemeer. Bepakt en bezakt met tent, slaapzak, luchtbed en kookgerei kwamen we op onze omafietsen op de camping aan. Het dorp bleek een dorp in aanbouw te zijn waar weinig te beleven was. Er was een supermarkt en onze camping: verder niks. Maar ach, met de leuke jongens uit Brabant die we op de camping tegenkwamen werd het toch nog een topvakantie.

Kortom: we waren met weinig tevreden en maakten er wat van. Hoe anders is dat tegenwoordig. Mijn dochter vloog voor haar zomervakantie kriskras door Zuid-Europa en nam daarbij alle wachtrij-ellende op de luchthavens én haar CO2- uitstoot voor lief. En dat terwijl ík juist ga voor een duurzamere levensstijl om de wereld een beetje mooier te maken en achter te laten voor onze kinderen. Misschien toch nog maar eens met dochterlief hierover in gesprek. Over die ecologische voetafdruk van haar van afgelopen zomer.... Alhoewel, ze gaf zelf ook al aan dat het wat buitenproportioneel was allemaal.
Misschien dat ze volgend jaar wel kiest voor een surfvakantie in Nederland...

Ook een ‘Geen 18 meer'-momentje? Stuur ons je reactie via margriet.nl/reageer.

Corine SchumacherRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden