Vind je slapen in een tent vreselijk? Dít moet je volgens Aaf doen

Deel dit artikel:

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (8) en dochter Rifka (7).

Het werd tijd om een tent te kopen, want de vorige was in augustus vorig jaar achtergebleven op de camping in Italië. We hadden hem wel in zijn zakje gedaan en bij het grofvuil gezet, daar niet van, maar hem mee terugnemen naar Nederland leek ons onzinnig. De laatste vakantieweek hadden we doorgebracht in iets wat eerder een flard dan een tent kon worden genoemd, en ik voelde me er zó ongemakkelijk in – kamperen ís al ongemakkelijk, maar dit werd echt overleven – dat we eerder terugreden naar huis. Zonder tent. Maar als je dan eenmaal weer maandenlang in een normaal bed hebt geslapen, in een huis van steen, ben je wel over je minitrauma heen wat slapen in iets van stof betreft, en ga je vol goede moed naar de tentenwinkel.

Het gekke met de tentenwereld is dat hij zich razendsnel ontwikkelt, dus elk jaar is er een nieuwe technologie waardoor het hele leven in stof nog flitsender, comfortabeler en ik zou bijna zeggen sexyer wordt.
Ooit was er bijvoorbeeld ineens het fenomeen ‘tenten met ingebouwde verlichting’. Ach, hoe vaak wij het knopje van het ledlampje 
niet hebben aan- en uitgeknipt tijdens vakanties. Zo luxe. Die tent had ook het gloednieuwe tweesecondensysteem, waarbij de tent
ingeklapt een soort gigantische hoepel met stof erom was die, als je hem in de lucht wierp, als vanzelf uitklapte. Daarna moest je nog wel urenlang haringen in droge Franse steengrond slaan, want vooralsnog is daar geen zelfregulerend systeem voor uitgevonden.

Het nieuwe dit jaar, zag ik in de tentenwinkel, waren tenten die zwart waren van binnen. Althans, het slaapgedeelte. Heerlijk; zo zouden we, stelden we ons voor, niet bij het krieken van de dag
 wakker worden door een zon die keihard op ons inbrandde, maar misschien op een heiliger tijdstip zoals half negen. Ook nieuw voor ons, maar wel al een paar jaar op de markt, is de 
opblaastent. Die tent pomp je op door drie bogen vol lucht te
pompen. Dan hoef je, volgens de lieve jongens en meisjes van de
tentenwinkel, alleen twee stokken zijdelings te bevestigen en bam: hij staat. Nou ja, en dan dus dat gedoe met die haringen en die droge grond. Maar het nieuwste fenomeen voor ons was dat je in deze tent kon staan. Gewoon rechtop. We zouden ons niet meer kruipend en
hurkend door de vakantie heen slaan en in september terugkomen als een weliswaar gebruinde, maar toch ook lichtelijk verbogen
versie van onszelf. Deze tent was op mensmaat, dus kon je erin staan en rondlopen. We zagen onszelf zelfs wel binnenstents koken in de riante hoek die daarvoor was ingericht.

“Deze tent is een huis,” zei ik extatisch.
Want een huis is toch stiekem wat ik altijd zoek, als noeste
kampeerder.

Ook leuk om te lezen

Bekijk ook

Beauty-expert Carmen Zomers laat zien hoe je zelf een optische ooglift kunt toepassen met alleen oogschaduw en mascara.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.