Ontspullen: Aaf heeft er wel tijd voor, geen zin in…

Deel dit artikel:

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (8) en dochter Rifka (7).

Ik werd geïnterviewd door een vrouw die schreef voor het blad Genoeg, een blad dat gaat over ontspullen, duurzaam leven, niet zo veel kopen… Enfin, al die dingen waar ik het mee eens ben, maar die ik soms toch niet zo heel goed toepas in mijn eigen leven. Zo vond ik mezelf dit weekend terug in een grote Amsterdamse winkelstraat met mijn kinderen – terwijl we eigenlijk het om de hoek gelegen Paleis op de Dam zouden gaan bekijken – en begonnen ze enthousiast kleren te passen in de sportwinkel en de Zara en moest ik toegeven dat ik dat ook wel leuk vond. Maar: nog meer spullen. En niet 
minder, wat eigenlijk de bedoeling was.

Die journaliste stelde me allemaal goede vragen, waaronder: waar heb je niet genoeg van? Van alles heb ik eigenlijk genoeg, in materiële zin, moest ik vaststellen. En ook in immateriële zin ben ik heel tevreden, gaf ik toe. ‘Ik heb zelfs genoeg vrije tijd!’ riep ik vrolijk door de telefoon. En dat is ook echt zo. De journaliste confronteerde me daarna wel met mijn uitspraak van amper een minuut eerder; dat ik geen tijd had om de zolder op te ruimen en te ontspullen. Nou ja, wel tijd dus. Maar absoluut geen zin. Nee, aan zin om de zolder op te ruimen heb ik een ernstig tekort.
Het enige waar ik niet genoeg van had, was bestek, bedacht ik 
ineens. Het is heel raar, maar wij hebben met messen en vorken wat de meeste mensen met sokken hebben: ze raken op mysterieuze wijze kwijt. Bij sokken kun je dan nog vagelijk de schuld geven aan de
 wasmachine – die eet ze vast op of vermaalt ze. Maar messen en
 vorken zijn keiharde, aanwezige dingen. Je gooit ze niet zomaar weg en mijn verklaring ‘ze raken kwijt bij het kerstdiner op school’ is ook vrij onzinnig. Dat weet ik omdat we vrij veel bestek hebben met daarop een onafhaalbare sticker met de naam ‘Ben’ of ‘Rifka’.

Waar het bestek dus blijft, weet niemand, maar waarom we het niet aanvullen weet ook niemand. Zo moeilijk is het niet om even naar de huishoudelijke winkel om de hoek te lopen en zes messen en vorken te halen. Of gewoon zo’n lekkere frisse set, om het leven als het ware helemaal opnieuw te beginnen. Maar het gebeurt niet.

Omdat bestek kopen niet leuk is, denk ik. Niet zo leuk als een voetbalshirtje en een roze sweatshirt met het woord ‘Paris’ erop kopen, en dan de i in de vorm van de Eiffeltoren. Want die kochten mijn 
kinderen dit weekend in die winkelstraat. In het kader van hun 
moeder die zo veel over ontspullen praat.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2018-21. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Ook leuk en interessant om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Bekijk ook

Ga je mee op de koffie bij Aaf?