‘Ik onderdruk de neiging de bezorger te omhelzen en jubel: ‘Jij komt de witte wijn brengen! Wat ben jij welkom!’’

Marjan van den Berg

Deel dit artikel:

Journaliste Marjan van den Berg is getrouwd en heeft drie dochters en twee kleinkinderen.

“O, wat fijn! Daar komt de wijn!”
Vriendin eet mee, Jan heeft gekookt. Hartstikke gezellig. Maar niks te drinken. Treurig eigenlijk bij zo’n speciaal etentje. Ik had verwacht en vurig gehoopt dat de boodschappen eerder zouden worden bezorgd. Je klikt zo’n tijdslot aan dat aangeeft dat een bezorger alles komt afleveren tussen vijf en zeven uur, en dan reken je op zes uur. Toch? Maar ja, het kan ook heel goed zeven uur zijn. Of één minuutje voor zeven.
“Hoera!” zegt vriendin. Ze heeft al twee glazen water op en had zich eigenlijk enorm verheugd op haar witte wijn met ijsklontje. En eerlijk is eerlijk: ik ook.
Ik houd ervan boodschappen online te bestellen. Wat een gemak. En zo’n handige jongen die alles je keuken in rolt. En je statiegeld-flessen meeneemt. En met je afrekent met een pinapparaat. Geniaal. Ik kan het iedereen aanbevelen.
Mijn zus bleef altijd mopperen. Ze zag slecht van tijd tot tijd en tikte altijd verkeerde dingen aan. De laatste keer merkte ik op dat ik bestellen toch altijd duurder vond dan zelf boodschappen doen. Nou, daar had zus deze keer geen last van. Ze had net een bestelling doorgestuurd en ze vond het supergoedkoop! Twee dagen later belde ze me op. Ze begreep wat er was gebeurd. In plaats van literflessen bubbeltjesspa had ze flesjes van 20 cl aangeklikt. En de zes flessen rode wijn die ze had besteld, waren van die vliegtuigflesjes: net genoeg voor een glas.
Ik vertel de anekdote even snel aan vriendin, vlak voordat ik de 
bezorger verwelkom, die nu met een steekkarretje naar de voordeur rijdt.
Ik onderdruk de neiging de man te omhelzen en jubel: “Jij komt de witte wijn brengen! Wat ben jij welkom!” De bezorger grijnst. We laden de steekkar af en ik speur naar die flessen. Kan er meteen eentje in de vriezer.
“Waar is de witte wijn?”
“Die haal ik zo, mevrouw,” zegt de bezorger. Hij heeft z’n steekkar leeg en rolt weer naar de auto. Ik pak uit en roep naar vriendin: “Het zou mij wel opvallen als het heel goedkoop was. Ik vond deze bestelling trouwens spuugduur. Dat zei ik nog tegen Jan.”
Jan knikt, kijkt naar buiten en wijst.
“Ik heb wel een idee hoe dat komt,” zegt hij droog. Op het tuinpad loopt de bezorger. Hij duwt een steekkar met een toren van zes dozen witte wijn.

Benieuwd hoe het er bij Marjan thuis aan toegaat? Kijk op margriet.nl/marjan.

Foto | Ester Gebuis

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-38. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Op de koffie bij Marjan

Lees ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief