Marjan van den Berg: ‘Ik mag geen tekst op mijn shirt van mijn dochters. En daar houd ik me braaf aan’

Marjan van den Berg

Deel dit artikel:

Journaliste Marjan van den Berg is getrouwd en heeft drie dochters en twee kleinkinderen.

Break the Rules. Dat staat op de trui van de jongen in mijn klas, die een halfuur na aanvang van de les nog steeds zijn boek niet heeft opengeslagen. De meeste kinderen voelen zich niet aangesproken als collectief. Ze wachten op een persoonlijke instructie: pak je boek, sla het open op pagina 86, doe je jas uit, leg je telefoon weg, zet je tas op de grond, pak je schrift, heb je geen schrift? Een blaadje dan, ja, dat krijg je van mij. Als je maar meedoet. Doe jij ook je jas uit? En pak jij ook even je boek? Nee, ik snap dat je niet begreep dat ik het ook tegen jou had. Oké. Kijk blij en doe mee. Het vreet energie. Energie die ik altijd volop heb, maar die ik nu niet meer kan vinden. Ik heb me volledig vergist in de zwaarte van deze klus. “Invallen vanaf januari? In examenklassen? Gekkenwerk!” Dat roept een kennis met wie Jan en ik gaan eten. Zij is jaren adjunct geweest van een middelbare school, hij werkte in het middelbaar beroepsonderwijs. Dus ik kan mijn invalavonturen in geuren en kleuren aan hen kwijt. Ze rolt van haar stoel van het lachen. “Het zuigt me leeg,” vertel ik. “Soms stort ik na een dag lesgeven
meteen op de bank en dan val ik in slaap. Niet normaal.” Break the Rules. Dat staat op het T-shirt dat ik in mijn handen heb in het winkeltje waar ik vaak even binnenwip om te zien of er iets leuks
hangt. Ik hang het meteen weer terug. Ik mag geen tekst op mijn shirt van mijn dochters. En daar houd ik me braaf aan. Ik liep ooit met een vriendin in een museum. Die had een shirt aan met de
uitnodigende tekst: ‘Meet you in Paris’, wat haar twee knipogen opleverde én een gefluisterd: “Bij de Mona Lisa?” Zij bekende me dat ze heel wat afspraakjes scoort door haar museumkaart en dat ze haar
shirts daarop selecteert. Mijn meiden zijn erg gesteld op Jan. Dus ik snap het allemaal wel.
Maar de tekst zelf blijft lokken. Break the Rules. Daar denk ik aan als ik de cijfers van het laatste schoolonderzoek teruggeef en hun werk bespreek. “We hebben dit door u ook echt goed geleerd,” zegt er eentje. Daar ben ik oprecht blij mee. Nog nooit in al die jaren kon ik een tien uitdelen, maar nu wel: in het werk van Nadine ontdekte ik één ontbrekende komma. Verder was haar artikel perfect. “Jullie zijn klaar voor het examen,” zeg ik. In gedachten voeg ik eraan toe: En ik ben er klaar mee. Volgens de regels moet ik nog vijf lesdagen. Break the Rules. En dan in de auto naar Parijs. Naar de Mona Lisa. Dat lijkt me wel wat.

Foto | Ester Gebuis

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-20. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook onderstaande vlog van Marjan van den Berg:

Ook leuk om te lezen:

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief