‘Er hoeft maar iemand zelfverzekerd te blazen en vrouwen denken: je zult het wel weten, ik houd mijn mond’

Deel dit artikel:

Journaliste Marjan van den Berg is getrouwd en heeft drie dochters en twee kleinkinderen.

Ik denk maar steeds: dat kan ik eigenlijk niet. Dat weet ik niet.
Daar ben ik te dom voor. Of te moe. Of nog erger: te lui.
Even in de bekentenissenmodus: dat denk ik al mijn hele leven.
 Nu zou dat absoluut logisch zijn als mijn ouders me dat van jongs af hadden ingeprent, maar dat is niet zo. Ze hebben me ook nooit verteld dat ik iets wél kon en hartstikke slim was, dat niet. Maar afwijzing heb ik alleen echt ervaren van mijn grootvader die me op een namiddag wilde leren schaken. Ik weet niet hoe snel, maar toch echt binnen een uur gaf hij zó’n klap op het schaakbord, dat alle stukken door de kamer vlogen. Daarop riep hij tegen mijn moeder dat ik te stom was om het te snappen. Waarop mijn moeder de stukken van de grond raapte en hem aanraadde met me te gaan ‘mens-erger-je-nieten’. Daar had-ie geen zin in. Ik heb vanaf mijn vierde nooit meer geschaakt.
Pas toen ik voor de klas stond, begreep ik wat een positieve werking aanmoediging heeft. Dat heb ik bewust toegepast bij mijn dochters. Prijs dat wat goed is, negeer wat slecht is of bespreek dat nuchter, zonder al te veel emotie. Dat werkt. Kinderen bloeien op van aanmoediging. Grote mensen ook.
Maar dat ‘ik kan het niet, ik weet het niet, ik ben te dom’ zit diepgeworteld. En als ik om me heen kijk, zie ik dat meer mensen eraan lijden. Vooral vrouwen. Er hoeft maar iemand in onze omgeving zelfverzekerd te blazen en we vallen stil. We denken: je zult het wel weten. Ik houd m’n mond.
Maar het is niet waar, hè? We zijn helemaal niet te dom en te lui.
We weten het allemaal prima en we kunnen het best. We werken hard en we doen van alles. Voor iedereen. En soms zelfs voor onszelf. We laten ons alleen zo verrekte snel uit het veld slaan door iemand die zelfverzekerder is dan wij. Door iemand die misschien wél zijn hele leven al die aanmoediging kreeg. Of door iemand die zich beter voelt als de omgeving onzeker zwijgt. Wie zal het zeggen.
Wat te doen?
Kijk naar de filmpjes die Lenette van Dongen elke dag op Facebook deelt met haar volgers (bijna 43.000!) en leef haar motto: ‘Doe Wat Je Kunt, Doe Dat Met Plezier En De Rest…pffffff….’ (#dwjkddmpedr…) Dan blaast ze die rest zo de deur uit. Jongens, wat knap ik op van Lenette. Van de hilarische momenten waarop ze ineens constateert 
dat haar knieën zo rimpelen, tot inzichten in verdriet, angst en onzekerheid. Lessen in ‘Hoe word ik een blij ei?’.
Ik denk dat ik daarin ga slagen als ik goed m’n best doe. En ik denk jij ook. Wat zeg ik? Dat weet ik zeker! Je kunt het.

Benieuwd hoe het er bij Marjan thuis aan toegaat? Kijk op margriet.nl/marjan.

Foto | Ester Gebuis

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-37. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook

Lees ook eens

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief