Dít moet je volgens Anita vooral niet doen met inbrekers in de buurt

Deel dit artikel:

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (25) en Julia (20).

‘Loop nooit onder langs een ladder. Van tomaten krijg je puistjes. Van veel lezen word je blind en trouw je met je achternichtje, krijg je een ongelukkig kind.’ Ik moest aan deze zinnen uit een lied van Robert Long denken toen ik een tiental berichten in de buurtapp kreeg. De app is een maand of zes geleden in het leven geroepen om gezamenlijk de boel in de gaten te houden en aldus de buurt veiliger te maken. Er waren de laatste tijd nogal wat inbraken gemeld.

Dit keer repten de berichten van een verdachte auto, rondsnuffelende types, een vermiste kip en – ach nee – jongens die om acht uur
’s avonds nog aanbelden uit naam van een goed doel. En oké, er was ook melding van een inbraak. Nu weet ik helaas uit ervaring wat een inbraak inhoudt – iets waarover de buurtapp destijds in alle talen zweeg, maar dit terzijde – en dat het je gevoel van veiligheid behoorlijk kan ondermijnen, maar ik werd eerlijk gezegd net zo angstig van alle vermeende gevaren die op de loer zouden kunnen liggen. ‘Vermeend’ en ‘zouden kunnen’, want voor de meeste waarnemingen bleek bij nader inzien een
plausibele verklaring te zijn. En wat niet kon worden herleid? Tja…

Waarmee ik maar wil zeggen dat zo’n buurtapp het tegenovergestelde effect kan hebben van het beoogde doel. Niks veilig gevoel, maar het idee dat we voortdurend op onze hoede moeten zijn en iedere
 onbekende met argwaan moeten bekijken.  Ik ben geen angstig aangelegd type, maar dat wens ik ook niet te worden. We zijn in de afgelopen dertig jaar op elk gebied wijzer 
geworden, maar helaas geldt dat ook voor ons vermogen om bang te worden gemaakt. Vroeger waren er twee angsten: de Bom en dat de buurman een dikkere auto voor de deur had staan.

Anno 2018 zijn we banger dan ooit en die angst wordt voortdurend gevoed. Herinnert u zich de vorstperiode nog van eind februari? 
De adviezen waren niet van de lucht en met de term ‘gevoelstemperatuur’ werd ons de stuipen op het rillerige lijf gejaagd.  Ik moet ook denken aan het jochie dat met een personal trainer naar de sportschool ging omdat zijn moeder ‘op voetbal’ te gevaarlijk vond. Hij zou maar een schop kunnen krijgen. Ik vond het zielig.
 En misschien school er in dat kind wel een nieuwe Van Hanegem!

Ook is er iets gevonden op het levensgevaarlijke paardrijden. (Nou ja, dat ís ook doodeng, zo’n klein grietje op zo’n groot beest.) Het alternatief is stokpaardrijden. Geen grap, hartstikke populair in Finland en de ideale oplossing voor angstige moeders.  Ach, natuurlijk zit het leven vol ‘gevaren’, het is alleen de kunst om ze niet alle aandacht te geven. Bovendien zijn de meeste beren op de weg, fantoomberen.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Deze column is afkomstig uit Margriet 2018-17. Nabestellen kan via Magazine.nl.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Lees ook

Wist jij dat Anita dít allemaal meeneemt voor één nachtje weg?
Anita vertelt wat zij het meest beangstigend vindt aan ouder worden
Anita: ‘Je hebt heus geen relatiecrisis nodig om een week lang honderd procent aandacht voor elkaar te nemen’

Anita laat je zien waar zij haar inspiratie voor haar columns vandaan haalt op margriet.nl/anita

Wil je een kijkje bij Anita thuis nemen? Margriet ging bij haar op de koffie!