Anita vertelt over het leven op Mars en welk voordeel dat voor vrouwen heeft

Deel dit artikel:

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (25) en Julia (20).

Hongersnood in Soedan. Luchtverontreiniging in stedelijke conglomeraties die de levensverwachting met een paar procent per jaar doet dalen. Huiveringwekkende beelden van vissterfte door chemische lozingen. Honderden, duizenden, miljoenen kilo’s plastic waarin onze oceanen verdrinken, afkalvende ijskappen, overstromingen, aardverschuivingen door erosie… Als het zo doorgaat, wordt onze planeet onleefbaar. Tuurlijk, we dragen allemaal, bijna allemaal, ons individuele steentje bij, maar op de schaal van de problemen die we in de bek kijken, zijn het niet meer dan speldenprikjes. Me dunkt dat we ons de komende decennia geen moment hoeven te vervelen.
Gelukkig zijn we er in de afgelopen honderd jaar heel veel slimmer op geworden en hebben we technologieën ontwikkeld om de hierboven geëtaleerde ellende aan te pakken.

Zou het dan niet voor de hand liggen dat alle neuzen dezelfde kant
op wijzen? Dat alle knappe koppen, wetenschappelijke instanties, overheden en de allerrijksten de krachten bundelen om de aarde 
voor iedereen te behouden? Maar wat gebeurt er? We kijken met een schuin oog naar Mars! Opdat we dáár… ooit… Binnen nu en een x aantal jaar gaat een plukje mensheid die kant op. Althans, dat is het plan. Een retourtje zit er niet in, zo slim zijn we dan ook weer niet.
Mars dus. Waar de dampkring voor 95 procent uit kooldioxyde bestaat, het spul dat wij úítademen. Zuurstof is er wel, maar slechts in minieme hoeveelheden aanwezig. Ademen is dus een heel stuk 
lastiger dan op aarde. Noem het een detail.

Voor het weer hoeven we het ook niet te doen, de temperatuur
varieert tussen de min 133 en plus 20 en dat laatste alleen tijdens het 
middaguur op de evenaar. Genieten van een romantische zonsondergang kan alleen bij 70 graden onder nul. Romantisch? Brrrrr!
Nou ja, kort gezegd, een planeet waar een onleefbaar klimaat heerst voor mens, dier en plant en het zou me niks verbazen als ook de
bacterie er zijn neus voor ophaalt.
Natuurlijk begrijp ik de spanning om een nieuwe wereld te ontdekken en ik begrijp ook de onuitroeibare menselijke eigenschap om 
de grenzen op te zoeken én eraan voorbij te gaan. Precies daaraan danken we al onze uitvindingen en ontdekkingen.
Maar is het toch niet een ietsiepietsie verstandiger om in dit tijdsgewricht de energie en middelen aan te wenden voor de wereld die we kennen, waaraan we ons de afgelopen miljoenen jaren hebben aangepast en die ons alles heeft gegeven, inclusief het leven? In 
plaats van te lonken naar een praktisch onbereikbare en zeer 
onbetrouwbare ‘minnaar’. De vraag stellen is hem beantwoorden.

Slechts één voordeel heb ik aan een verblijf op Mars kunnen ontdekken en dat is 3,711 m/s2. Dankzij die verminderde zwaartekracht hoeft niemand meer te lijnen. Toch jammer dat het daar nooit echt lekker bikiniweer is…

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Deze column is afkomstig uit Margriet 2018-19. Nabestellen kan via Magazine.nl.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Lees ook

Wist jij dat Anita dít allemaal meeneemt voor één nachtje weg?
Anita vertelt wat zij het meest beangstigend vindt aan ouder worden
Anita: ‘Je hebt heus geen relatiecrisis nodig om een week lang honderd procent aandacht voor elkaar te nemen’

Anita laat je zien waar zij haar inspiratie voor haar columns vandaan haalt op margriet.nl/anita

Wil je een kijkje bij Anita thuis nemen? Margriet ging bij haar op de koffie!