Aaf: “Ergens rond je 40ste wordt het een probleem dat je precies weet wat je staat”

Deel dit artikel:

Pinterest

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (8) en dochter Rifka (7).

“Ik ging ook een keer iets nieuws proberen, hoor. Ergens rond je veertigste wordt het langzaamaan een probleem dat je precies weet wat je staat, en precies wat je niet staat, en dat je dientengevolge altijd in dezelfde spijkerbroek loopt en bij elke winkelsessie heel avontuurlijk nóg een truitje met strepen koopt. Heel soms rode strepen, meestal blauwe, daar zit hem ongeveer het avontuurlijke in.

Ik ben ook zo iemand geworden. Ik zeg heel trots tegen mezelf dat ik langzaam een capsule wardrobe opbouw, een garderobe met alleen maar degelijke basisstukken in kleuren als zwart, wit en blauw, maar eigenlijk is het ook wel een excuus voor het louter nog aanschaffen van behoudende, saaie kleding. Die op zich reuze van pas komt in het dagelijks leven, maar soms mis ik de tijd dat ik nog weleens een zilveren truitje met vleermuismouwen kocht uit het koopjesrek (en ook echt droeg!), of zo onbevangen was om te denken dat een knaloranje jas me werkelijk zou staan.

Maar nu had ik een lange rok van spijkerstof gepast, met een vrij enorme split aan de voorkant, die me wel zo handig leek qua fietsen. En ik kocht die rok. Gewoon. Alsof het niet een heel buitenissig 
uitstapje was van mijn gewone spijkerbroek.

Hij lag eerst drie weken in de kast te wachten, want hem aantrekken was natuurlijk nog echt een stap te ver, maar op een dag dat het te koud was voor een rok en te warm voor een broek dacht ik ineens: ik heb die lange rok met die split. Wat een uitkomst.

Ik hem aan, en fietsen. Dat was al een dingetje. Die split was best handig, anders was ik niet eens op het zadel gekomen, maar die split zorgde er ook voor dat alle tegenliggers mijn onderbroek vol in het zicht hadden. Ik dacht tijdens het fietsen ineens heel diep 
na over welke onderbroek ik aanhad. Het was wel een acceptabele onderbroek, maar toch. Je wilt tijdens het fietsen niet hoeven panikeren over de staat van je onderbroek.

Bij het eerste stoplicht deed zich een ander probleem voor. Doordat die split wel hoog was, maar de rok toch vrij strak om mijn benen zat, kon ik mijn voet amper neerzetten. Ik kon net met mijn grote teen bij de grond. En daardoor viel, bij het weer optrekken, bij elk stoplicht mijn slipper van mijn linkervoet af.

De combinatie rok en fiets was dus niet handig, de combinatie rok, fiets en slipper al helemaal niet, en toen ik op mijn bestemming was aangekomen was ik bezweet, lichtelijk wanhopig en vooral ook blij dat de rok niet volledig was uitgescheurd.

Het rare is dat ik weet dat ik hem morgen weer ga aantrekken, want zo werkt mode.”

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Redactie Margriet