Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

Reina (56) leeft al bijna 32 jaar met hiv: ‘Dankzij medicijnen ben ik er nog’

reina.jpg

Halverwege de jaren tachtig vertrekt Reina naar Spanje om te werken. Ze ontmoet daar haar grote liefde Sebastián. Al snel blijkt dat hij ernstig ziek is, en ook Reina blijkt hiv opgelopen te hebben. Een onzekere periode volgt.

Margriet samen met Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen

Gelukkig kan Reina dankzij medicijnen een normaal leven leiden met hiv, al inmiddels loopt ze inmiddels wel dagelijks tegen fysieke grenzen aan.

Onzekere periode

Nadat ze erachter kwam dat haar vriend Sebastián hiv en levercirrose door hepatitis C te hebben, test Reina in 1989 ook seropositief. In die tijd, zo eind jaren tachtig, was het perspectief voor mensen met hiv heel slecht. “De angst voor de ziekte was groot en de kennis zeer beperkt”, vertelt Reina. “Er waren nog geen echt doeltreffende medicijnen. Voor een AZT (de eerste hiv-remmer) kwam ik niet in aanmerking.” Eind 1990 overlijdt Sebastián aan de gevolgen van levercirrose, en vertrekt Reina terug naar Nederland. Ze voelde zich gelukkig niet ziek, maar noemt het wel een onzekere periode zonder duidelijk toekomstperspectief.

Start medicijnen

Pas na acht jaar start Reina met medicijnen. De combinatietherapie, die de vermenigvuldiging van het virus weet te onderdrukken en een ziekteproces uit te stellen, heeft het leven van Reina gered. Eerst had ze veel last van bijwerkingen, maar de nieuwe medicijnen werden steeds beter en de bijwerkeingen steeds minder. Het ging zo goed met Reina dat ze eind jaren ’90 een baan aannam waar ze veel moest reizen. Ze kon weer vooruit kijken. “De horizon was een stuk opgeschoven; de sky was the limit!”

Dochter

Toen Reina te horen kreeg dat ze hiv had, dacht ze in eerste instantie dat ze nog maar kort te leven had. Maar dankzij steeds betere medicijnen kon ze haar toekomstperspectief elke keer weer bijstellen. Dankzij kennis en medicatie was het zelfs mogelijk om een gezond kind op de wereld te zetten. ”Op mijn 41ste kreeg ik een gezonde dochter; een godsgeschenk.” Tijdens de zwangerschap is de hiv-medicatie aangepast en na de geboorte heeft haar dochter zes weken hiv-remmers gehad om overdracht uit te sluiten.

Extreme vermoeidheid

Momenteel is het virus onder controle, vertelt Reina. Zolang ze medicijnen slikt kan ze de aandoening ook niet overdragen. Wel wordt Reina continu geconfronteerd met het versnelde proces van ouder worden. Ze heeft sinds twee jaar weinig energie, is extreem moe en moest helaas stoppen met werken. “Het is heel frustrerend, want ik heb allerlei plannen. Het gebrek aan energie past niet bij wie ik ben.” De reden voor haar klachten is niet duidelijk. “Maar eigenlijk doet dat er niet echt toe, want je moet er gewoon mee dealen”, zegt Reina. Omdat ze haar energie moet doseren, is het leven van Reina eigenlijk maar klein. “Ik ben 56, maar ik functioneer als een zeventigjarige, en dan een niet heel fitte.”

Toekomst

Reina weet niet wat de toekomst haar gaat brengen en de weg er naartoe gaat een stuk langzamer dan ze zou willen. “De grens qua groei is wel bereikt”, zegt ze. Maar dat betekent niet dat ze niet positief terugkrijgt op het verleden. “Ik ben heel tevreden en kijk ik terug op een vol, eventful leven, waarin ik me heb laten inspireren door heel veel mensen en ik op mijn beurt ook mensen heb geïnspireerd. Ik ben daar trots op.” Ze heeft naar eigen zeggen alles uit het leven gehaald. “Dat heeft volgens mij te maken met dat ik al jong geconfronteerd werd met mijn sterfelijkheid. En ik heb ook heel veel dierbare mensen verloren. Ik heb daarom alles eruit gehaald wat erin zit.”

We worden beter

Het verhaal van Reina, Anne Mieke en dat van vele anderen die dankzij geneesmiddelen verder kunnen leven, lees je op wewordenbeter.nl. Hier lees je alles over het belang van het blijven onderzoeken en ontwikkelen van nieuwe geneesmiddelen door de Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen. Zo worden we nóg beter.

Bron | wewordenbeter.nl

Ook interessant