Headers columnisten Annette NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Soms vergeten we dingen. We hebben dat zelf nog niet zo door, maar onze kinderen wel

Met de jaren ervaart Annette een nieuw soort onzekerheid: die tegenover jongeren.

Het liefst was ik veertig gebleven. Ik wist toen, met veertig, inmiddels wie ik was en was daar best tevreden over. Niet te erg natuurlijk -altijd oppassen voor arrogantie-, maar op een bescheiden manier. Ik bleef veertig tot na mijn vijftigste, daarna werd ik ouder.

Ik vind het nog niet zo eenvoudig om een beetje leuk oud te worden. Dan heb ik het, deze keer, eens niet over de rimpels en rollen die ondanks smeren, gezond leven en sporten niet tegen te houden zijn. Bovendien kun je die nog een beetje aantrekkelijk verpakken in lange mouwen en jurken. Die jurken droeg je trouwens al eerder, in de jaren zeventig, toen ze geen verhulling, maar vrije keuze waren, en toen je ze nog kon afwisselen met mini. Hoe dan ook hingen ze toen anders om je jonge lijf dan nu.

Older ladies fashion

Overigens las ik onlangs dat er een voor ons, oudere vrouwen, interessante trend is: de ‘Older ladies fashion’. Dat klinkt niet opwindend, behalve als je ziet hoe die bijvoorbeeld wordt gedragen door Diane Keaton of Susan ­Sarandon, toch min of meer van mijn leeftijd. Zij zijn stijlvol, zoals ik zou willen zijn. Ze kleden zich in wijde linnen broeken, lange overhemden, ­herenpakken en vesten in grijze en beige tinten. Zit lekker, verhult en staat mooi.

Goed, zoals ik al zei: het uiterlijk even terzijde. Al genoeg gezeurd daarover.

Een nieuw soort onzekerheid

Ik wil het dit keer hebben over het soort nieuwe onzekerheid die ons kan bekruipen. Ik merk dat bij mezelf maar hoor het gelukkig ook van vriendinnen. De onzekerheid tegenover jongeren. Wij voelen die onzekerheid wanneer we beseffen dat wij niet alleen anders naar onszelf kijken, maar dat anderen ook anders naar ons kijken. Wat anderen tegenwoordig zien is een oudere vrouw, wel lief en soms zelfs wijs, waar jongeren geduldig mee om moeten gaan. Want wij worden wat trager van beweging en begrip. Soms horen we dingen wat minder goed en als we ze wel horen, vergeten we ze eerder. We hebben dat zelf nog niet zo door, maar onze kinderen wel. Met moeizaam geduld helpen ze ons op weg in de digitale wereld als we daarin weer eens zijn verdwaald: ‘Het is heel simpel, mam, kijk, of nee wacht maar, laat mij maar even.’

Geeft niet

‘Dat heb je al verteld,’ zeggen ze als we een verhaal kwijt willen. Of erger nog: ‘Ik heb dat al tegen je gezegd, nee echt, toen nog, weet je nog, ben je vast vergeten, geeft niet.’

Door hun blik ga je je afvragen of jongere collega’s en anderen die je tegenkomt op werk, op feestjes en in winkels, je inmiddels ook zo zien. En of ze, beleefd, datzelfde ongeduld in de omgang met ons ervaren, ook al doen we nog zo ons best om veertig te blijven.

Paspoortbeeld columnisten Annette NW Beeld

Over columnist Annette Heffels

Annette Heffels is psycholoog. Ze studeerde pyschologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en specialiseerde zich als psychotherapeut. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Lees hier alle columns van Annette

Annette HeffelsMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden