Headers columnisten Annette NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Ik zie peuters die net zo vastbesloten de wereld verkennen als mijn kleinkind. Kijk je uit, schatje? Handje vasthouden!

Sinds Annette oma is geworden (van de leukste kleindochters die er zijn), is ze bezorgder dan ooit.

Bijna vijf jaar geleden verwierf ik de titel van ‘oma’. Mijn man werd ‘opa’. Tevoren had ik nog niet echt uitgekeken naar het grootmoederschap. Ik was nog te veel bezig met het loslaten van mijn kinderen en het stoppen met moederen over hen. Ik had bovendien onthouden wat een vriendin, die al lang oma was, ooit verzuchtte: ‘Als er iets is met je kleinkind, dan betekent dat dubbele zorg. Je lijdt mee met je kind dat zich zorgen maakt en je hebt zelf zorgen over je kleinkind.’

Nou, als het ging om je zorgen maken over je kinderen: daar kon ik over meepraten. Ik vond het dus prima dat een dochter zei dat ze niet de behoefte had om kinderen op de wereld zetten. Ik dacht maar even: spijtig, want ze zou een fantastische moeder zijn geweest. Maar ik begreep dat ze zich verantwoordelijk voelde voor de wereld en voor het ongeboren kind dat niet vroeg om geboren te worden.

Nooit meer hetzelfde

Mijn andere dochter en zoon wilden wel kinderen, maar ik had het gevoel dat ze daar nog alle tijd voor hadden. Ik zag hen zelf nog meer als kind van mij dan als mogelijke ouder van hun eigen kind.

Maar toen verwachtten mijn dochter en haar man een kindje en toen was ze er. Onmiddellijk en vanzelfsprekend bezette ze een plek in mijn hoofd en hart en veranderde ze mijn wereld. Een beetje zoals toen ik mijn eerste dochter kreeg en me realiseerde dat niets ooit nog hetzelfde zou zijn. Ik was voor de rest van mijn leven moeder en voor altijd bang dat haar iets zou overkomen. Want de wereld was een gevaarlijke plek voor een klein meisje.

De wereld verkennen

Met mijn kleinkind voelde dat hetzelfde, maar ook anders. Zij heeft al een moeder die haar beschermt tegen de wereld. Een liefdevolle, zorgvuldige, speelse en leuke moeder. Als ik wakker word, weet ik meteen weer dat ze er zijn, zij en haar zusje van net een jaar. Door de dag heen zie ik voor me hoe ze lachen, wat ze nu alweer kunnen en hoe ze de wereld verkennen. Maar klopt het dat die wereld alleen maar gevaarlijker is geworden?

Bezorgd

Ik zie overal meisjes van vijf, die rennen of fietsen. Kijk je uit schatje? In een maatje kleiner zie ik peuters die net zo vastbesloten de wereld verkennen als mijn kleinste kleinkind. Pas op, handje vasthouden!

Meer dan vroeger ben ik bezorgd over die wereld waarin zij moeten leven. Een wereld met klimaatverandering, oorlog en overal boze mensen die zich tekortgedaan of gekrenkt voelen. We moeten die wereld die we ziek hebben gemaakt, weer gezond maken. Voor hen.

Want ik ben met hart en ziel oma van de mooiste, slimste en leukste kleindochters van de wereld.

Opa is het, wat dit betreft, roerend met me eens.

Paspoortbeeld columnisten Annette NW Beeld

Over columnist Annette Heffels

Annette Heffels is psycholoog. Ze studeerde psychologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en specialiseerde zich als psychotherapeut. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Lees hier alle columns van Annette

Annette HeffelsMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden