Headers columnisten Aaf NW.  Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.

PREMIUM

Toen ik mijn kleine mannetje daar zo zag, en hij nog lang niet naar huis wilde, voelde ik dat het goed zat

Er waren momenten dat de kinderen zich verveelden aan het strand. Niet dit jaar, sinds de komst van De Vlieger.

In ons vakantiehuisje aan de Noord-Hollandse kust beginnen we onze draai te vinden. Of eigenlijk had ik mijn draai al meteen, want geef mij een strand, een duin en een zee en ik weet wel wat ik moet doen (hardlopen, wandelen, beetje staren, kopje koffie drinken, en natuurlijk zwemmen als het kan, en hop de dag is om).

Maar Ben en Rif vonden het er ietwat saai. “Gelukkig is er een pingpong­tafel,” zeiden ze vaak een tikje gedeprimeerd als we er weer waren. Dit was toch wel een tegenvaller; hadden we niet bedacht dat zij het fantastisch zouden vinden, een klein huisje met tuin en een strand vlakbij? Gelukkig zijn ze enorme fans van hun oma, die vijf kilometer verderop in haar eigen hutje zit, de halve zomer.

Dit was het moment

En nu is de vlieger erbij gekomen. Het kwam allemaal door het mislukte vliegerfeest waar we eerder dit jaar waren. Een uur gereden om op het strand te zien hoe honderden enorme vliegers in de vormen van samoerai, het Molletje en gigantische octopussen opgelaten zouden worden, maar eenmaal aangekomen ging de wind liggen en vliegers dus ook. We gingen teleurgesteld naar huis. Maar Ben hield niet meer op over de vliegers. ‘Mag ik er ook een?’ vroeg hij toen al de hele dag. Ik legde hem uit, met mijn hand naar het strand vol liggende vliegers, dat dit niet het moment was, maar later wel.

Dit weekend was het moment er. We hadden vroeger al kindervliegers gehad, maar kochten nu een stuntvlieger bij de plaatselijke Chinese winkel. Gijs en Ben lieten hem op, en hij ging. Er stonden oer-Hollandse rukwinden, dat hielp. Ik stond in de weg, dat hielp niet. De vlieger klapte met een ­enorme vaart op me neer, schampte mijn lip, dus ik verschanste me met Rifka in de strandtent, ook niet erg. Daarna vliegerden Gijs en Ben uren. De volgende dag weer, en erna nog een dag. Ik maakte foto’s van mijn kleine, en toch al lange mannetje, dat zo gelukkig in het zonlicht stond met zijn vlieger en het stunten steeds beter onder de knie kreeg, of eigenlijk in de vingers.

Geen zorgen

Ik maak me weleens zorgen over het gamen en telefonen, en vinden die kinderen de echte wereld wel leuk, en genieten ze genoeg van buiten zijn, et cetera. Maar toen ik hem daar zo zag, en dat hij nog lang niet naar huis wilde gaan, voelde ik dat het goed zat. En nu hebben we de stuntvlieger in het huisje, voor Ben. En voor mezelf, om naar hem met die vlieger te kijken. Meer heb ik ook echt niet nodig.”

Paspoortbeeld columnisten Aaf NW Beeld

Over columnist Aaf Brandt Corstius

Aaf Brandt Corstius is schrijfster, getrouwd met Gijs Groenteman en moeder van Benjamin en Rifka. Lees hier alle columns van Aaf.

Aaf Brandt CorstiusMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden