boven headers Gofeed columnisten Aaf Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

‘Ik wilde als puber maar één ding: bruin worden, diep­bruin. En ik had hulpmiddelen. Kort gezegd: notenolie’

Natuurlijk weet Aaf hoe slecht het is om in de zon te zitten zonder bescherming. Maar ze is toch ook heel blij met een piepkleine ‘tan’ die ze in het voorjaar opdeed in de Portugese zon.

“Als je vroeg in het jaar bruin wordt, krijg je daarna in de zomer echt een goeie kleur,” zei Gijs vroeg in de lente weer eens tegen mij. Dit is al jaren zijn theorie.

Wij zijn allebei niet types die in de zon liggen te bakken, sterker nog, ik ben best verslaafd aan factor vijftig. Maar nu we vroeg in het voorjaar even op vakantie waren geweest naar Portugal, en daar best een gezellige tan hadden opgelopen, was ik toch blij. Ik vind mezelf namelijk knapper met wat kleur in mijn gezicht. En ik was intens pastakleurig geworden na een lange, barre winter.

Olijfkleurig

Gijs is van nature handiger ingekleurd; die stamt, via lange lijnen, van de Portugezen af, en die hebben een heel prettige olijfkleur. (Waarom heet dat toch olijfkleurig? Ze zijn toch niet groen, en al helemaal niet paars?) Hem leg je een halfuurtje in de zon en dan zit-ie, lettterlijk, gebakken voor de rest van het jaar. Rifka is net zo, die heeft het pigment van haar vader; Ben is net als ik iemand door wiens huid je heen kunt kijken. Ik smeer ze overigens allebei even fanatiek in met de eerder genoemde factor vijftig.

Ik schaam me inmiddels dan ook bijna voor de manier waarop ik vroeger met de zon omsprong. Of eigenlijk: voor de manier waarop ik de zon met mij liet omspringen. Ik wilde als puber maar één ding: bruin worden, diepbruin, en snel ook. En ik had hulpmiddelen. Kort gezegd: notenolie. Geen idee of je dat nu nog bij de drogist kunt krijgen, maar toen wel. Die olie smeerde je op je huid, die vergrootte de stralen van de zon, en je werd in no time bruin, was de belofte. Of, in mijn geval, best wel rood.

Schaamte

Gelukkig hield ik altijd net op tijd op met die olie en raakte ik niet héél verbrand, maar het idee dat ik olie opsmeerde, en nul zonnebrand, vervult me nu met schaamte. Ik heb wel het idee dat ik dit maar één zomer deed; de zomer dat de wielrenbroeken in de mode waren. Het moet er erg aantrekkelijk hebben uitgezien; een puber in multicolor wielrenbroek met overal glimmende olie en een rossige teint. Voeg hieraan gele haarplukken toe (van die intens blekende, uitdrogende zonnehaarspray die je toen ook al overal kon kopen) en de look was af.

Ik voel me nu zo veel chiquer en wijzer met die sunblock op mijn hoofd. Maar ik was toch blij toen er, na die week Portugal, een paar zonnestralen doorheen bleken te zijn gekomen. En volgens de theorie van Gijs zit ik nu geramd voor de rest van het seizoen.

headers gofeed columnisten alleen voor boven paspoortje Aaf Beeld

Over columnist Aaf Brandt Corstius

Aaf Brandt Corstius is schrijfster, getrouwd met Gijs Groenteman en moeder van Benjamin en Rifka. Lees hier alle columns van Aaf.

Aaf Brandt CorstiusMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden