Headers columnisten Aaf NW.  Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.

PREMIUM

Ik heb overwogen om een waxinelichtje in het kacheltje te zetten. Zou dat niet bijna op vuur lijken?

Aaf is dol op de herfst, maar mist sinds vorig jaar die ene extra dimensie eraan: het aansteken van het houtkacheltje.

Op het moment dat ik dit stukje schrijf is het nog zomer, maar het is bedoeld voor de Margriet die verschijnt op het moment dat de zomer langzaam overgaat in herfst. En zoals ik al eens eerder schreef is herfst, vooral de vroege, mijn favoriete tijd van het jaar.

Nu doe ik ook echt niet moeilijk over andere seizoenen, ze hebben allemaal hun eigen charme. Daarom ben ik ook altijd zo tevreden dat ik in een land woon waar je seizoenen hebt (zelfs als het zó hard regent, dat mijn fietstassen zwembaden worden).

Sappig groen

Maar de herfst heeft de uitwerking op mij dat ik vanzelf, als ik helemaal in mijn eentje door een afzichtelijk en klein stadsparkje wandel, hardop kan zeggen: ‘Wat mooi.’ Dat is intens goeiig en ik weet dat meer mensen dat hebben. Dat is wat de herfst met je doet.

Ik ben een groot bewonderaar van het werk van de Britse schilder David Hockney en hij is ook erg druk met de seizoenen. Hij kan gerust een hele lente – dat deed hij in de allereerste lockdown – werken aan een gigantisch lang schilderij van zijn tuin. Hij deed me inzien wat er precies zo mooi is aan lente; overal komt van de sappige groen op en als contrast heb je nog wel die kale, bijna zwarte takken van de winter, die nog niet volzitten met blaadjes. Dat is mooi. Vooral als je het schildert zoals hij.

Maar in de herfst is het andersom; overal zit nog net blad aan en dat voel je ook wel. En juist omdat het er elk moment af kan vliegen, is het extra mooi. Zo werkt dat gewoon in een mensenhoofd, dat weet ik zeker. Althans, in het mijne.

Geen kacheltje

Voorheen kwam er in de herfst nog een dimensie bij, en dat was dat we ons houtkacheltje aanstaken. Wat was dat knus en wat verlangde ik daar soms zelfs al in de zomer naar. Maar nu we allemaal weten hoe milieuvervuilend stoken is, heeft Gijs het gebruik van het kacheltje een beetje verboden en hebben we de hele vorige herfst niet gestookt. Goed van ons. Wel jammer.

Misschien, heel misschien, gooi ik er nu in de herfst soms een enkel blokje op, om heel even de sensatie te hebben van zo’n gezellig vuurtje. Ik heb zelfs al overwogen om een waxinelichtje in het kacheltje te zetten en dan het deurtje te sluiten. Zou dat niet bijna op vuur lijken? Beetje triest. Dan kun je net zo goed op YouTube het kanaal Haardvuur opzoeken.

Ik moet me qua herfstvermaak maar richten op de bomen die gewoon buiten staan te shinen en niet milieuvervuilend worden opgestookt. Moeten ze voor mij wel extra lang al die bladeren vasthouden.

Paspoortbeeld columnisten Aaf NW Beeld

Over columnist Aaf Brandt Corstius

Aaf Brandt Corstius is schrijfster, getrouwd met Gijs Groenteman en moeder van Benjamin en Rifka. Lees hier alle columns van Aaf.

Aaf Brandt CorstiusMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Bart Brom.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden