Jennifer: ‘Hou??!!’

Gisteravond helemaal in stemming, Wichard was laat thuis, maar ik had lekker eten en alles stond klaar, kaarsen aan, zachte muziek. (Van die liftenmuziek voor superluxe hotels… die draaien wij ook in congrescentrum: brengt mensen in lekkere stemming zodat ze willen eten en drinken en blijven slapen. Want zo werkt dat! Jajaja!) Kinderen al naar bed. Nog glaasje wijn? Ja, knikt ie. Ha! Tijd is rijp. Ik pak tablet en zoek mijn favoriete huisje op met jacuzzi.

‘Kijk. Verrassing. Ga ik boeken voor weekend. Voor ons tweetjes.’

‘Ziet er goed uit.’

‘Ja hè??? Zijn we aan toe.’

‘Hmmmm. kon je best eens gelijk  in hebben.’ Hij kriebelt in mijn nek en streelt mijn rug. Vraagt dan: ‘Kids?’

‘Past Sanne op. Je mam. Heb ik al gevraagd.’

‘Wanneer?’

‘Wou ik even overleggen met je.’

‘Goed idee, pak meteen agenda.’

Zitten we samen met agenda te plussen en te minnen, zegt Wich ineens: ‘Hou. Waar ligt dat eigenlijk, Hou????’

‘Ardennen toch?’

‘Op die plaatjes is het zo laag, lijkt wel kust.’

‘Ook leuk. Belgische kust. Inpandig zwembad. En jaccuzzi!!! Hmmmmmm.’

Wichard kijkt goed. Kijkt beter. Kijkt nauwkeurig. Zegt dan: ‘Jennifer! Dat is in Denemarken!!!! Dat is veel te ver voor een weekend.’

Ik nog: ‘Welnee. Hou is Ardennen. Zijn we al eens geweest.’

‘Schatje, dat was Huy. Dit is Hou. Kijk!”

Ja. Dan zie ik het ook. 983 kilometer rijden!!! Vlak bij Aalborg Je moet heel Denemarken door!!! Beetje te ver. Veel te ver. Ja. Verdorie. Maar hij moet zó lachen!

En hij zegt: ‘Wat hou ik toch ontzettend van je.’

Dus nu zoek ik huisje in buurt van Huy. Dat is maar een kilometer of 300. Met jacuzzi.

Wat een mop.

Jennifer is de schoondochter van Sanne. Net als Sanne, inmiddels al zeventien jaar een succes in Margriet, worden de weblogs van Jennifer geschreven door Marjan van den Berg