M8: Janneke werd jarenlang bedrogen

Janneke (42, twee zonen van 10 en 13) kreeg een bericht van een woedende man die had ontdekt dat zijn vrouw hem ontrouw was – met Jannekes man. Die vrouw bleek niet de enige te zijn met wie haar man was vreemdgegaan.

‘Hij zei dat het alleen maar een zoen was geweest. Ik voelde dat dat NIET WAAR was.’

Juni 1997
Toen ik Bart leerde kennen, ging er een wereld voor me open. Wat een leuke man! Mijn vorige relatie was gestrand in een soort broer-zusrelatie. Bij Bart vond ik passie en charme, vuur en intelligentie. Hij daagde me uit. Dus zo kon het ook! Voor het eerst in mijn leven was ik echt ‘samen’. Het was hij en ik tegen de rest van de wereld. In 1998 trouwden we, in 1999 werd onze eerste zoon geboren en in 2002 de tweede. Dit was zoals de liefde bedoeld was, ik wist het zeker.

Juli 2003
Dat telefoontje waar je altijd bang voor bent: Bart had een auto-ongeluk gehad en lag op de intensive care. Hij zweefde op het randje van de dood, lag twee dagen in coma en redde het op het nippertje. Na een maand werd hij uit het ziekenhuis ontslagen. De littekens waren heftig, het besef dat hij bijna dood was geweest ook. Hij kwam er getekend uit. Mentaal, maar ook letterlijk, onder andere door een enorm litteken in zijn lies. Hij revalideerde tot december, en ging weer aan het werk.

December 2003/januari 2004
Bart werkt voor een multinational en moet daar veel voor reizen. Eind december dat jaar vertrok hij naar Los Angeles en bleef tot na Oud en Nieuw. Ik kon hem niet bereiken tijdens de jaarwisseling en zonder elkaar
‘gelukkig Nieuwjaar’ te wensen begonnen we aan 2004. Na terugkomst was hij anders. Afwezig, snel geïrriteerd en toen hij uit het niets een sigaret opstak, dacht ik dat dat de reden was. Na het ongeluk rookten we namelijk niet meer. Maar zijn buitenproportionele boze reactie toen ik daar wat van zei, deed bij mij alle alarmbellen rinkelen. We hadden die avond een vriend te eten, en toen ik hem uitliet en terug de woonkamer inliep, lag Bart al in bed. Mijn hart klopte in mijn keel. Ik wist dat er iets raars aan de hand was. ‘Wat is er?’ probeerde ik. Hij reageerde niet. Ik hield aan, werd boos, riep dat hij me niet voor de gek moest houden. Ik vóelde aan alles dat er iets niet klopte. Hij huilde. Bekende dat hij in de war was van een vrouw die hij op reis had ontmoet. Hij had met haar gezoend. Ik was razend. Gooide hem het bed uit, naar de logeerkamer. In zijn telefoon vond ik sms’jes die veel meer deden vermoeden dan alleen een zoen. Ik was er kapot van.

Februari 2004
Toen de ergste woede was gezakt begon ik het te begrijpen. Hij was bijna dood geweest. Die ervaring was bij hem omgeslagen in een soort fatalisme: je kunt morgen dood zijn, dus kun je het er maar beter van nemen, redeneerde ik. Deze vrouw had hem aandacht gegeven op een moment dat hij zich eenzaam voelde. Ze vond hem aantrekkelijk, met littekens en al. Ik voelde me niet persoonlijk bedreigd, hij vond haar niet leuker dan mij. Hij reageerde berouwvol. Vond het afschuwelijk dat hij me had bedrogen. Hij wilde mij en het gezin voor geen prijs kwijt. We hebben veel gepraat in die weken erna en hij beloofde beterschap. Hij deed ontzettend zijn best om mij voor zich terug te winnen en kapte volgens eigen zeggen alle contact met ‘de scharrel’ af.

Benieuwd hoe dit verder gaat? In Margriet 8 haar volledige dagboek! 

Waardeer: