Hartekreet: “Mijn partner kan zijn kinderen niet loslaten”
Els (57): “Sinds een paar jaar heb ik een relatie met een man die een tijd geleden zijn eerste vrouw heeft verloren. Uit 
het huwelijk met haar heeft hij drie kinderen, die inmiddels allemaal volwassen zijn. Het probleem is dat hij ze niet als dusdanig kan zien en nog heel erg aan ze hangt. Hij kan ze maar niet loslaten.
Omdat hij zelf weinig (eigenlijk geen) vrienden heeft, beschouwt hij zijn kinderen als zijn vrienden. Ik vind dit geen gezonde relatie. Hij betrekt ze bij werkelijk alles. Elke beslissing die hij neemt, moet uitgebreid met ze besproken worden. Mijn mening telt daarbij veel minder zwaar dan die van hen. Ze komen heel vaak bij hem over de vloer en blijven dan tot laat hangen, zodat wij nog heel weinig quality time samen hebben.
Nu klinkt het alsof ik jaloers ben op de aandacht die zijn kinderen van hun eigen vader krijgen, maar zo zit het niet helemaal. Een bijkomende complicatie is namelijk dat die drie mij niet zo mogen. Tenminste, zo lijkt het. Ik word nergens bij betrokken, wordt nooit door ze aangesproken, ze tonen geen interesse. Altijd als ik moeite probeer te doen, wordt dat genegeerd of direct afgekapt.
Aan de ene kant vind ik het mooi dat mijn partner zo’n familieman is en ik snap ook dat zij heel hecht zijn, nu hun moeder er niet meer is. Maar feit is dan mijn man te veel in het verleden blijft hangen. Dat blijkt ook uit zijn oude, oncomfortabele huis vol foto’s van vroeger, waarop ook zijn overleden vrouw vaak staat. Zelfs in de slaapkamer! Hij belemmert zichzelf en mij om samen iets nieuws op te bouwen en verder te gaan met het leven. Ik vind het moeilijk om hiermee om te gaan.”
Moet jou ook iets van het hart? Mail je verhaal naar webmaster@margriet.nl met als onderwerp ‘Hartekreet’ en wie weet wordt het zowel in het blad als op de site geplaatst.
30.12.11 om 10:12
Dit komt toch niet zo maar uit de lucht vallen neem ik aan. Hoelang ken jij je partner al en dan moet je dit eerder hebben gemerkt. Die foto's hingen er ws al toen je iets met hem kreeg. Dan ga je toch niet samenwonen, ik neem aan dat dit zo is, als je zo behandeld wordt door zijn kinderen. Hopelijk was je niet zo naïef dat je gedacht had dat het over zou gaan als jullie samen zouden wonen. Dat is een fout die vaak gemaakt wordt. Je kan een gesprek aangaan met je partner en later met de kinderen er bij. Dan kan je duidelijk maken wat je dwars zit. Stel voor een herdenkingsplekje te maken voor zijn overleden vrouw. Ik hoop dat jullie er uit komen.
30.12.11 om 11:12
Hallo Els, Het probleem waar jij mee zit is dat je man jouw probleem niet als zijn probleem ziet. Hij wil zijn kinderen niet loslaten en ook zijn overleden vrouw niet, hij vindt de situatie prima zo. En als iemand iets niet wil, is het heel moeilijk om die persoon te dwingen om te doen zoals jij wilt. Zijn kinderen voelen wel aan dat je die band tussen hun en hun vader te sterk vindt en daarom hebben ze nie zoveel zin in je. Ze zien je als een indringer die de status qua kan verstoren. Wat nu te doen. Je moet je vriend vertellen dat je niet gelukkig bent met de situatie, dat je je een buitenstaander voelt. Dat de situatie die hij prettig vindt een situatie is die jij niet prettig vindt. En dat het in een relatie zo is dat er van beiden inleveren wordt verlangd. Misschien kun je vragen om een bepaalde tijd met hem alleen te zijn. En ook dat het wat minder kan met de foto's van zijn overleden vrouw. Mocht de boodschap niet aankomen is het misschien een idee om tussen de oude foto's allemaal nieuwe foto's te plaatsen van jezelf met hem, echt heel veel. En dat je vriendinnen van je zelf in huis haalt, ook vriendinnen waar hij helemaal niets mee heeft. Lekker lachen en lol maken, zodat hij dit keer de buitenstaander is. Misschien dat dan het kwartje valt. Veel succes!
30.12.11 om 15:12
Men kan allerlei theorieen gaan bedenken maar de vraag is of je er ooit over gesproken hebt met hem en de kinderen. En als je antwoord ja zou zijn vrees ik met grote vreze. Zou je antwoord nee zijn zou ik zeggen direct doen want misschien zijn ze gewend om zo te handelen en staan ze er helemaal niet bij stil dat het kwetsend overkomt Als je je wel hebt uitgesproken dan heb ik medelijden met je want ik spreek uit eigen ervaring .Als je partner zijn overleden vrouw nog zo belangrijk vindt is hij dan wel toe aan een relatie?. Sommigen zijn dat nl nooit en de kinderen zijn die gewoon zo of is hun overleden moeder nog steeds de meest meetellende persoon? En als de vragen met ja beantwoord moeten worden zou ik zeggen stop ermee want waarom je zelf kwellen met een haast uitzichtloze situatie want denk eraan dat je ook recht hebt op een fijne "oude dag"
30.12.11 om 19:12
oo els wat herkenbaar ik sluit me helemaal aan bij jemisa ook ik spreek uit ervaring 8 jaar heb ik dit gevecht aangegaan als een man niet van plan is zn overleden vrouw lostelaten gebeurt het niet ik keek tegen 13 foto s aan en hoe meer ik ervan zij hoe meer er bij kwamen als ik vroeg wanneer en hij hij wilde verwerken was het antwoord dat wil ik niet dan ben ik haar kwijt pas toen ik de stap genomen heb en weg ben gegaan toen kon alles wel ineens zn huis veranderd de foto s op 1 na weg hij is nu mn beste vriend maar mn huis ga ik nooit meer uit echt els zorg even voor jezelf want dit is zo,n slopend gevecht
30.12.11 om 20:12
ik heb zoiets bij de hand gehad dat was geen overleden persoon maar gescheiden, en overal waar ik kwam hingen en stonden foto's, en die ex ging heel goed om met iedereen meer als ooit toen ze getrouwd waren,voor mij was nooit geen aandacht ik heb hem de laan uitgestuurtd en alles met pa en ma en fam overleggen behalve met mij , heel pijnlijk zon situatie en dat gedoe met die kinderen ik vraag me af hoe zelfstandig als ze zijn om jou te behandelen alsof je niet bestaat nee Els denk goed na want deze mensen blijven meestal ook in een slachtofferrol hangen, heel moeilijk vooral als je echt gek op iemand bent , ik wens je heel veel sterkte voor 2012
05.01.12 om 16:01
Na je verhaal gelezen te hebben kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat dit al vanaf het begin gaande was. Wellicht was je toen te verliefd om er iets van te zeggen, misschien dacht je dat het wel zo slijten, immers nieuwe liefde nieuw leven nieuwe geschiedenis maken. Jouw vriend heeft duidelijk een probleem met loslaten van oude dingen, het valt ook niet mee je partner verliezen hij voelt zich super verantwoordelijk voor zijn volwassen kinderen en is van mening dat hij papa en mama tegelijk moet zijn. Hij heeft een diepe angst zelf te komen overlijden en dat zijn kinderen dan wees zijn. Als jij het kan misschien met professionele hulp dit alles bespreekbaar te maken zonder verwijten maar met een diepe compassie voor zijn gevoel, dan komen jullie er wel uit. STERKTE
07.01.12 om 14:01
Dit moet je al vanaf het begin hebben geweten. Waarom ga je een relatie aan met zo iemand, beter kun je ermee stoppen, want dit gaat niet veranderen...
13.01.12 om 19:01
Wat ik me afvraag is of je al met hem samen woont en hoelang jullie mekaar kennen. Als hij weinig vrienden heeft en alles samen met zijn kinderen heeft gedeeld, het moeilijk zal zijn dit te doorbreken als hij hier nog niet aan toe is. Daarbij is afscheid nemen van iemand waar je je leven mee het gedeeld heel moeilijk te verteren als deze is overleden. Afscheid nemen schijnt zeker 3 jaar voor te staan en dan ben je er nog niet. Maar ik haal uit je verhaal ook niet dat je het echt met hem besproken hebt, je maakt mij niet wijs dat de kinderen er dagelijks en ieder uur van de dag zijn. Zolang jij niet bij hem inwoont heb je ws nog weinig te vertellen. Gaan jullie tot de beslissing over om wel samen te gaan wonen dan denk ik dat je wat eisen kunt stellen of hoe moet ik het zeggen je stem kunt laten gelden. Als je nou heel veel van elkaar houdt kun je ook gaan proberen om samen elders te gaan wonen en dan kun je aangeven wat jij graag zou willen met de inrichting (maar het moet ook niet alleen zijn wat jij wilt natuurlijk) Belangrijk is denk ik of je echt van deze man houdt en je hier je toekomst mee ziet.
Log dan in of maak een profiel aan inloggen
