De geluksmomenten van Francine Oomen

francine oomen

Deel dit artikel:

Schrijfster Francine Oomen (57) werd bekend met haar Hoe overleef ik-serie voor kinderen. Nu ligt haar volwassenenboek Oomen stroomt over in de winkel.

Extended family
“Als ik met mijn extended family aan tafel zit, liefst in de tuin van mijn boerderij, ben ik zielsgelukkig. Wie er dan aanschuiven? Mijn drie kinderen en hun vader Erik, hun partners, de kleinkinderen en Axelle, mijn vriendin, met wie ik nu tweeënhalf jaar een relatie heb. Het komt zo’n zes keer per jaar voor dat we compleet zijn, meestal op verjaardagen.”

Braak
“Drie jaar geleden besloot ik te stoppen met alles waar ik mee bezig was. Ik werkte aan een opvolger van mijn Hoe overleef ik boekenserie, voor jongeren dit keer, maar mijn lichaam wilde niet meer. Ik had rust nodig, tijd om op te laden na al die jaren keihard werken. Ik voelde dat ik ‘braak’ moest gaan liggen, zoals een boer een uitgeput stuk grond braak laat liggen. Dat was een angstaanjagend besluit, maar het heeft me uiteindelijk heel gelukkig gemaakt, omdat het me nieuwe energie en inspiratie heeft gebracht.”

‘Ik kijk rustig een halfuur met mijn kleinzoon naar een bouwkraan. Heel zen’

Tekenen
“Tijdens die ‘braakligging’ waren tekenen en schilderen het enige wat ik nog wilde en kon. Rustig in mijn atelier, focussen op een beeld dat ik in mijn hoofd had. Uit de talloze tekeningen die ik toen heb gemaakt, is mijn eerste volwassenenboek Oomen stroomt over ontstaan, over de overgang.”

Kleinkinderen
“Mijn kleinkinderen Jens (2,5), Mats (vijf maanden) en Suze (vier maanden) maken me erg gelukkig. Elke maandag passen Axelle en ik op Jens. We drinken koffie in een tentje om de hoek en bakken pannenkoeken met hem. Als je zelf kinderen hebt, ben je altijd druk, maar als oma kan ik het me veroorloven om een halfuur met Jens naar een bouwkraan te kijken. Heel zen!”

Moestuin
“Mijn ex-man Erik en ik werken graag samen in de moestuin achter mijn boerderij. Hoewel we geen relatie meer hebben, voelen we ons nog sterk met elkaar verbonden. We voeren gesprekjes over hoe goed de tomaten het doen en wat we in vredesnaam met al die bessen moeten. Als ik daar achter mijn kruiwagen loop, val ik samen met mijn vorm, zoals de schrijver Edward van de Vendel het eens zo mooi uitdrukte.”

Wandelen
“Mijn leven lang ben ik al een loper. Ik trek er graag alleen op uit, of met iemand die zijn mond kan houden. Axelle kan dat heel goed: in gedachten verzonken bij elkaar zijn en genieten van de zon, de lucht en de vogels.”

Interview | Bas Maliepaard
Foto | Gerlinde de Geus

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-19, deze editie is te bestellen via Tijdschrift365.nl.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief