Aaf Brandt Corstius: ‘Voor ik het wist, stond ik voor de spiegel in een heel damesachtig truitje met daaronder een trainingsbroek’

Deel dit artikel:

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6). 

Ik had een feest waarvoor ik in gala moest verschijnen, en omdat het toch Nederland is, mocht je onder het woord ‘gala’, vermoedde ik, ook gewoon ‘zwarte jurk’ verstaan. Maar dat vond ik wel erg saai. Het probleem is: ik weet niet hoe het komt, maar ik vind het genre feestjurken niet meer leuk. Niet omdat ik niet feestelijk ben, maar ik vind ze zo tuttig. Met hun kant, hun mouwtjes, hun strikken. Misschien komt het doordat ik nu een dochtertje heb dat wél heel enthousiast wordt van kant en strikjes, en bij wie dat allemaal ook schattig staat. Ik vind mezelf ineens een soort kind in een feestjurk. Een kind dat jarig is. Dus ik zocht een nieuw stijlicoon voor feesten en partijen, en dat werd Jenna Lions. Jenna Lions is een Amerikaanse ontwerpster, en ze doet nooit een feestjurk met een strik aan. Ze doet er altijd iets raars mee. Ze trekt feestkleren aan – en hier heeft ze honderden interviews over gegeven, dus ik weet dat het een zeer bewust proces is – en dan doet ze er iets rommeligs bij, iets wat niet af of strikkig of glitterig is. Een spijkerblouse boven een lange verenrok. Of een legerachtige broek onder een glitterjas. Dit niveau van net-niet-afgestyledheid ga ik natuurlijk nooit bereiken – de vrouw is stylist én stijlicoon, en ik voor zover ik weet niet – maar dat idee van een feestelijke outfit met daarin één element dat juist alledaags, stoer of spijkerig is, vond ik wel goed. Dat haalde de tuttigheid er een beetje af. En voor ik het wist, stond ik voor de spiegel in een heel damesachtig kanten truitje, met daaronder een trainingsbroek. Met Jenna in mijn hoofd kon ik het wel aan mezelf verkopen, maar zouden anderen deze benadering wel begrijpen? Of zouden ze gewoon denken: wat raar, Aaf is vergeten om de broek uit te trekken waarin ze vanochtend nog heeft gejogd. Ik probeerde het opnieuw. Met een gewone witte, katoenen blouse boven een glanzende, roze plooirok. Nu leek ik op iemand die er een lange dag op kantoor op had zitten en daarna op niks af een glanzende plooirok had aangedaan. Toen trok ik het feestelijke, damesachtige truitje met de feestelijke, damesachtige plooirok aan, maar nee, dat was toch echt te tuttig. Mijn dochter zou het prachtig vinden. Aan het eind trok ik een zwarte jurk aan. Ontzettend saai. En ontzettend makkelijk. En daar is ontzettend veel voor te zeggen.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-20. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook deze video waarin we op de koffie gaan bij Aaf.

Columns
Lees hier de columns van Aaf.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief