De wereld rond met 80-jarigen – Aflevering 1: Moskou

Deel dit artikel:

Na Boer zoekt vrouw zocht Margriets Ilona Oerlemans een ander tv-programma om zich op te storten. Dat heeft ze gevonden in De wereld rond met 80-jarigen. Elke vrijdag doet ze verslag.

Aandoenlijk en bij vlagen hilarisch, dat was de eerste aflevering. Gisteren zagen we hoe een groep tachtigers (hoewel… benjamin Nelis is pas 76) onder leiding van Dennis van der Geest op reis ging. Bestemming 1: Moskou. Maar voor het zo ver was, moesten er nog wat hindernissen worden genomen.

De eerste hindernis blijkt de vertrekhal van Schiphol, alwaar het inchecken niet echt lukt. Terwijl Nelis zich vooralsnog weinig zorgen maakt, hij heeft immers condooms en ‘van die blauwe pilletjes’ mee, gaat Willem (83, de oudste van de groep en als enige woonachtig in een verzorgingshuis) op zoek naar hulp. Die vindt hij in de vorm van een grondstewardess en al snel zit iedereen vol verwachting in het vliegtuig.

Bij aankomst in Moskou voelt Nelis zich meteen thuis. ‘Het lijkt Amsterdam wel, ik zie allemaal rooie liggies,’ klinkt het in onvervalst Mokums. Reisleider Dennis van der Geest is vooral druk met de rolstoel van Ria (81 en vlak voor de grote reis gevallen). Terwijl hij die in het busje takelt, mijmert hij alvast over een nieuw format: ‘Volgend jaar doen we De wereld rond met 18-jarigen.’

Uiteindelijk komt de hele groep ongeschonden aan in het hotel en wacht direct een nieuwe uitdaging: het openen van de kamerdeuren met van die moderne pasjes. Wanneer ook dát is gelukt, gaat iedereen naar bed. Diny (82) heeft het nog wel even lastig. Zij is twee jaar geleden weduwe geworden en mist haar man, met wie ze 56 jaar samen was. Vanaf zijn foto in een lijstje kijkt haar Herman mee. Ontroerend mooi.

Na een goede nachtrust blijkt tijdens het ontbijt dat Ellis (78) de hoteldeur nog niet de baas is. Zij komt met geen mogelijkheid uit haar kamer en schuift het pasje uiteindelijk onder de deur door de gang op, waar Herman (81) klaarstaat om haar te bevrijden.

Dan volgt de eerste echte kennismaking met Moskou. Paul is zwaar onder de indruk van het Rode Plein. Ellis waagt een rondje op de schaatsbaan, samen met Dennis. De rest durft dat niet. Hoewel Herman het moeilijk vindt dat hij sommige dingen niet meer kan, ziet hij de toekomst zonnig in. ’81 moet je gewoon omdraaien, dan ben je 18.’ Gelijk heeft-ie!

Terwijl Annie (80) de Russen in het algemeen analyseert (‘Treurwilgen zijn het!’) en Nelis vooral oog heeft voor een deel van hen (‘Wel knappe vrouwen, maar als ze ouder worden, zijn ze ook lelijk.’), stort Willem zich op de souvenirs. Hij is als een kind zo blij met de koelkastmagneetjes die hij kan toevoegen aan zijn omvangrijke verzameling.

Na een potje klaverjassen in het hotel vertrekt de groep per metro (uitdaging!) naar een restaurant waar ze, zoals later blijkt, iets typisch Russisch krijgen voorgeschoteld: beer. Als Annie dat hoort, vindt ze het vooral zielig. Maar met wat wodka en een dansje is dat leed al snel vergeten.

De volgende dag is het dan eindelijk zo ver voor Paul. Dennis neemt hem in een oldtimer mee naar het gebouw dat hij direct herkent van de vele foto’s uit al zijn plakboeken: het Groot Moskou Staatscircus. Ontroering alom bij Paul, die zelf járen circusclown was. Hij applaudisseert zelfs voor het gebouw. Na een rondleiding door medeclown Nicolai en een poging tot jongleren met de wortels voor de paarden neemt Paul, samen met de rest van de groep, plaats tussen het hooggeëerde publiek om de voorstelling te bekijken. Als je ultiem geluk in één blik zou moeten vangen, is het die van Paul. Zelden zo’n glunderend einde van een eerste aflevering gezien.

Willem koelkastmagneetjes

Kijk hieronder het fragment terug over Willem die apetrots is op zijn koelkastmagneetjes.

Bekijk hieronder de eerste aflevering terug.

Foto’s | De wereld rond met 80-jarigen

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief